Rozwijamy się. Mercer jest teraz częścią nowej, rozszerzonej marki Marsh

WHO ogłasza Ebolę stanem zagrożenia dla zdrowia publicznego - zalecenia dla pracodawców 

Ebola 2026: ryzyko związane z podróżami i zdrowiem pracowników

Najważniejsze informacje

17 maja 2026 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła, że wybuch choroby wywołanej wirusem Eboli, spowodowanej przez wirusa Bundibugyo w Demokratycznej Republice Konga i Ugandzie, stanowi Międzynarodowe Zagrożenie dla Zdrowia Publicznego (PHEIC). To najwyższy stopień alarmowy tej organizacji, stosowany wobec zdarzeń o udowodnionym potencjale przekraczania granic, które wymagają skoordynowanej akcji międzynarodowej.

Na dzień 26 maja 2026 r. zgłoszono ponad 1 200 podejrzanych lub potwierdzonych przypadków oraz 238 podejrzanych i 18 potwierdzonych zgonów. Eksperci zaznaczają jednak, że rzeczywista liczba zakażeń prawdopodobnie jest znacząco wyższa niż liczba potwierdzonych przypadków. Ognisko epidemii nie ogranicza się już do jednej prowincji: potwierdzone przypadki występują w prowincjach Ituri, Nord-Kivu i Sud-Kivu w Demokratycznej Republice Konga (DRC), a w Ugandzie zgłoszono kilka (siedem na dzień 26 maja) przypadków powiązanych z ogniskiem w DRC.

To, co odróżnia to ognisko od wcześniejszych przypadków Eboli w Demokratycznej Republice Konga, to szczep wirusa. Dwie zatwierdzone szczepionki przeciw Eboli oraz oba leki z przeciwciał monoklonalnych celują w szczep Zaire ebolavirus i nie mają udokumentowanej skuteczności krzyżowej wobec wirusa Bundibugyo. Odpowiedź opiera się wyłącznie na klasycznych działaniach ograniczających: izolacji chorych, śledzeniu kontaktów i bezpiecznych pogrzebach. Działania te są utrudnione z powodu konfliktów w regionie i przemieszczania się ludności.

Co mówią WHO i międzynarodowe organy zdrowia

WHO ocenia obecnie całkowite ryzyko dla zdrowia publicznego związane z zakażeniami wirusem Bundibugyo jako bardzo wysokie na poziomie krajowym w Demokratycznej Republice Konga i Ugandzie, wysokie na poziomie regionalnym oraz niskie na poziomie globalnym. Jednocześnie wskazuje na dowody na nieujawnioną transmisję trwającą kilka tygodni przed potwierdzeniem laboratoryjnym. Krajowe służby zdrowia w wielu regionach uruchomiły już swoje systemy reagowania:
  • Afryka
    Africa CDC przejęła centralną rolę koordynacyjną w reakcji na ogniska Eboli w Demokratycznej Republice Konga i Ugandzie, wskazując na ryzyko regionalnego rozprzestrzeniania się związane z przekraczaniem granic i niestabilnością. WHO i Africa CDC uruchomiły kontynentalny Zespół Wsparcia Zarządzania Incydentami, który koordynuje nadzór, systemy laboratoryjne, opiekę nad chorymi, zapobieganie zakażeniom oraz komunikację ryzyka. Africa CDC intensyfikuje też współpracę z Unią Afrykańską i WHO w celu podjęcia krytycznych działań na poziomie kontynentu, priorytetowo traktując inwestycje w zdolności kontroli ognisk, w tym diagnostykę, działania na pierwszej linii reakcji i rozwój medycznych środków zaradczych.
  • Ameryki
    Panamerykańska Organizacja Zdrowia (PAHO), po ogłoszeniu stanu wyjątkowego przez WHO, zaleciła krajom obu Ameryk wzmocnienie przygotowań, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że ryzyko dla ogółu ludności w tym regionie pozostaje niskie. PAHO wezwała do wzmocnienia nadzoru, gotowości laboratoriów, zapobiegania i kontroli zakażeń oraz przygotowania systemów opieki zdrowotnej.
  • Wielka Brytania
    UK Health Security Agency (UKHSA) potwierdza, że obecne ognisko stanowi niskie ryzyko dla populacji Wielkiej Brytanii, jednocześnie zaznaczając, że NHS dysponuje bezpiecznymi procedurami i wyspecjalizowanymi ośrodkami na wypadek przypadków związanych z powrotami. Co istotne dla pracodawców, UKHSA uruchomiła Returning Workers Scheme - program mający na celu ochronę i monitorowanie stanu zdrowia osób wyjeżdżających z Wielkiej Brytanii do regionów dotkniętych epidemią w związku z pracą. Organizacje wysyłające pracowników do obszarów narażonych na ekspozycję na Ebolę powinny zarejestrować ich w tym programie. Foreign, Commonwealth & Development Office (FCDO) nadal aktualizuje porady dotyczące podróży.
  • Unia Europejska
    Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) nadal monitoruje sytuację. Informuje, że ogólne ryzyko dla ogółu populacji w Europie jest obecnie bardzo niskie i zaleca niezwłoczne zgłoszenie się po pomoc medyczną, jeśli w ciągu 21 dni od powrotu wystąpią objawy, a także poinformowanie personelu medycznego o historii podróży i możliwej ekspozycji.

Przewidywane harmonogramy

Pracodawcy powinni planować zachowawczo. Poprzednie ogniska spowodowane wirusem Bundibugyo w 2007 i 2012 r. trwały około 97–106 dni i zostały opanowane wyłącznie przy użyciu standardowych środków ochrony zdrowia publicznego, takich jak śledzenie kontaktów i surowa izolacja, ponieważ nie ma zatwierdzonych szczepionek ani ukierunkowanych terapii przeciwko szczepowi Bundibugyo. Obecne ognisko ma jednak czynniki nasilające ryzyko: rozprzestrzenienie geograficzne obejmujące kilka prowincji i międzynarodową stolicę (Kampala), brak dostępnej szczepionki i leczenia, aktywny konflikt humanitarny w rejonie oraz czterotygodniowe opóźnienie w wykryciu, które pozwoliło na nieujawnioną transmisję w społecznościach zanim uruchomiono międzynarodową reakcję. Organizacje powinny przygotować scenariusze przy założeniu, że aktywne ograniczenia podróży i zakłócenia na granicach utrzymają się przynajmniej do trzeciego kwartału 2026.

Priorytet dla pracodawców: uwięzieni podróżujący i ograniczenia graniczne

Najpilniejszym wyzwaniem operacyjnym dla pracodawców wielonarodowych jest ryzyko, że pracownicy zostaną uwięzieni za granicą. Wiele rządów szybko wprowadziło ograniczenia wjazdu z krajów dotkniętych epidemią. Jeśli pracownik jest obywatelem kraju, który nie nałożył restrykcji, może mu zostać odmówiony wjazd, jeżeli przebywał w Demokratycznej Republice Konga w ciągu ostatnich 21–30 dni. Dotyczy to także pasażerów tranzytowych na niektórych trasach. 21‑dniowy okres obserwacji dla inkubacji oznacza, że pracownicy, którzy niedawno opuścili region, pozostają objęci obowiązkiem monitorowania stanu zdrowia niezależnie od granic.

Organizacje z siedzibą w Wielkiej Brytanii, wysyłające osoby do obszarów dotkniętych epidemią, gdzie mogą być narażone na Ebolę (np. organizacje humanitarne i medyczne), powinny zarejestrować je w Returning Workers Scheme UKHSA i regularnie monitorować aktualizacje rządowe.

  1. Reaktywacja komitetu ds. pandemii lub bezpieczeństwa zdrowotnego
    Jeśli po COVID‑19 Państwa komitet ds. pandemii przestał działać, zwołajcie go bezzwłocznie. Powinien zrzeszać HR, dział prawny, zarządzanie ryzykiem, bezpieczeństwo oraz medycynę pracy. Jego zadania w obecnej sytuacji to: ocenić aktualne narażenie pracowników, zweryfikować planowane podróże do regionu objętego epidemią i krajów sąsiednich oraz ustalić klarowny protokół eskalacji. Warto zadbać o przygotowanie wewnętrznych procedur postępowania przy podejrzeniu zakażenia (izolacja osoby, informowanie sanepidu, współpraca z Powiatową Stacją Sanitarno‑Epidemiologiczną).
  2. Zaangażowanie dostawcy usług zarządzania ryzykiem podróży
    International SOS, Crisis24/Horizon, Healix i inne podobne firmy na bieżąco publikują krajowe alerty dotyczące Eboli. Ich sieci ewakuacji medycznej są kluczowe dla pracowników, którzy zostali uwięzieni za granicą lub mają objawy choroby w rejonach dotkniętych epidemią. Pierwsza znana ewakuacja medyczna chorej osoby z Ebolą do Europy w tym ognisku odbyła się 19 maja 2026 r. - pacjenta przetransportowano do berlińskiego szpitala Charité. To przypomnienie, że ewakuacje medyczne to realna, działająca możliwość, a nie jedynie teoretyczny scenariusz.
  3. Stosowanie się do krajowych porad dotyczących podróży i dokumentowanie działań
    Pracodawcy mają obowiązek dbałości o pracowników podróżujących służbowo. Wiele rządów wydało porady od „przemyślenia podróży nieistotnych” po całkowite zakazy wjazdu dotyczące Demokratycznej Republiki Konga, Ugandy i Sudanu Południowego. Wysyłanie personelu wbrew aktywnym zaleceniom rządowym naraża pracowników na szkody oraz pracodawcę na ryzyko prawne i ubezpieczeniowe. W zależności od jurysdykcji i ubezpieczyciela, polisy turystyczne mogą zawierać ograniczenia lub wyłączenia odpowiedzialności, jeśli podróż odbyła się wbrew zaleceniom rządu. Dlatego dokumentujcie Państwo uzasadnienie każdej niezbędnej podróży i uzyskajcie potwierdzenie od ubezpieczyciela, że zgadza się odstąpić od takich ograniczeń.
  4. Wprowadzenie 21‑dniowego protokołu monitorowania powrotów

    Pracownicy wracający z regionów dotkniętych Ebolą powinni obserwować stan zdrowia przez 21 dni i w razie objawów zgłosić się telefonicznie do służb (zgodnie z instrukcjami GIS/PZH) - nie zgłaszać się na SOR bez uprzedniego kontaktu. 

    Pracownicy powinni móc zgłaszać objawy bez stygmatyzacji i bez utraty wynagrodzenia - zapewnienie płatnego urlopu na okres monitoringu jest zarówno etyczne, jak i operacyjnie niezbędne. Należy jasno zakomunikować, że właściwym postępowaniem jest samodzielna izolacja i szybka konsultacja z lekarzem lub lokalnymi służbami zdrowia. 

  5. Zarejestrowanie pracowników w działających w regionie krajowych programach
    Przykładowo, pracodawcy z siedzibą w Wielkiej Brytanii powinni zarejestrować odpowiedni personel w Returning Workers Scheme UKHSA. Uczestnictwo w takich programach zapewnia skoordynowane monitorowanie i zmniejsza ryzyko, że pracownik zostanie sam przy zdarzeniu zdrowotnym.
  6. Przeszkolenie menedżerów w rozpoznawaniu i eskalacji
    Bezpośredni przełożeni są w pierwszej linii wykrywania objawów związanych z powrotami pracowników. Krótkie, rzeczowe instrukcje dotyczące rozpoznawania objawów (gorączka, wymioty, biegunka lub niewyjaśnione krwawienie w ciągu 21 dni od powrotu) oraz jasne ścieżki eskalacji zmniejszają panikę i umożliwiają szybką reakcję.
  7. Przejrzenie planów ciągłości działania dla operacji w regionie
    Organizacje z łańcuchami dostaw, działalnością wydobywczą, NGO lub logistyką we wschodnim DRC powinny natychmiast ocenić narażenie. Ognisko aktywnie rozprzestrzenia się przez kilka prowincji na gęsto powiązanym korytarzu handlowym. Przejrzyjcie Państwo klauzule siły wyższej, zaangażujcie partnerów lokalnych i zidentyfikujcie alternatywy operacyjne na wypadek utraty dostępu do kluczowych tras.

Wnioski

To szybko rozwijające się zdarzenie o wysokich konsekwencjach, bez dostępnej szczepionki. Rządy od Londynu po Canberra i Ottawa po Abu Dhabi zgadzają się co do kluczowego przekazu: unikajcie podróży do obszaru objętego epidemią (niektóre rządy precyzują „nieistotne podróże”), rygorystycznie monitorujcie pracowników powracających i stosujcie się do krajowych ram doradczych. Pracodawcy, aby poradzić sobie najlepiej, powinni potraktować tę sytuację jako aktywne zagadnienie operacyjne i obowiązek opieki,  nie jako tło informacyjne.

Dokument przygotowano w maju 2026 r. na podstawie informacji publicznych pochodzących z rządów, mediów i innych źródeł. Warunki mogą się szybko zmieniać i informacje mogą stać się nieaktualne.

Źródła obejmują: Światową Organizację Zdrowia (WHO); Africa CDC; UK Health Security Agency (UKHSA); European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC); Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health.