De toekomst van private markets: publieke versus private equity 

De recente headlines gaan vooral over de ongekende AI CapEx-cyclus, wisselende tarieven en geopolitieke conflicten. Dat is echter maar de helft van het verhaal op de financiële markten. Onder de oppervlakte is de bekende asset class-structuur verschoven. Die verschuiving heeft gevolgen voor hoe kapitaal stroomt en risico wordt verdeeld, die verder reiken één enkele asset class of type belegger.

Waar ondernemers vroeger vaak een IPO nastreefden, leidt een zwaardere regelgeving en de voorkeur van investeerders voor private equity tot een nieuw evenwicht. In de afgelopen twee decennia zijn de public markets versmald. In de VS nam het aantal beursgenoteerde bedrijven af met ongeveer 35%, van 7.000 naar 4.500. Tegelijk steeg het aantal bedrijven met private-equity-achtergrond met ongeveer 400%, van 2.000 naar meer dan 11.500.^1. Het gaat niet alleen om aantallen; het beheerd vermogen in private markets overtreft nu wereldwijd $15 biljoen.² De verdiepte private capitalpools, vooral in private equity en private credit, en de groeiende acceptatie van structuren zoals continuation funds maken het mogelijk dat oprichters en PE-firma’s hun aandelen langer privé houden.Door deze verdieping van private capital pools, met name in private equity en private credit, en de groeiende acceptatie van voertuigen zoals voortzettingsfondsen, kunnen oprichters en private equity-bedrijven hun activa langer privé houden.

Een duidelijke illustratie is de groei van de VC-unicorns vergeleken met beursgenoteerde Small Cap. Marktkapitalisatie voor VC-unicorns is nu bijna $ 8 biljoen, meer dan twee keer zo groot als die van US Small Cap.³ Het gaat niet alleen om het aantal unicorns; de grootste hebben waarderingen die hen bij een eventuele IPO meteen in de large-cap index zouden plaatsen. Dit past bij recent onderzoek naar waar waardecreatie plaatsvindt in de levenscyclus van een bedrijf. Waar vroeger ongeveer 88% van de waardecreatie in de public markets plaatsvond, is dat aandeel voor IPO’s in de afgelopen vijf jaar gedaald naar circa 45%. ⁴

Terwijl private markets breder en dieper worden, zijn rendementen op public markets steeds meer geconcentreerd in enkele mega-cap tech-aandelen — de “Magnificent Seven” — die nu een groot deel van belangrijke indices vormen. Deze concentratie heeft de rendementen verhoogd nu AI terrein wint.Tegelijk vergroot het de kans op hogere volatiliteit nu hyperscalers steeds meer CapEx inzetten in hun AI-offensieven. In 2025 namen de top 10 aandelen naar marktkapitalisatie in de S&P 500 ongeveer 40% van de index in. Zij vertegenwoordigden echter een nog groter aandeel in ex post risico: 53%.⁵

Bij het opbouwen van een gediversifieerde equity-portefeuille die het volledige marktopportuniteit en de volledige levenscyclus van bedrijven vastlegt, moeten beleggers hun allocatie in public equity combineren met een doordachte allocatie naar private equity.

Tegelijk is bij het bouwen van een total-equity portefeuille bewustzijn over onderliggende exposures essentieel. Zoals de SaaS-correctie in 1Q 2026 liet zien, is het cruciaal om portefeuilles holistisch te bekijken — als een totaalportefeuille — en niet alleen per asset class. Softwarerisico sloopte namelijk door public equity, public credit, private equity en private credit op een manier die niet zichtbaar was via historische correlaties tussen asset classes. De opbouw van AI-infrastructuur brengt hetzelfde soort asset-class-vervagend risico ook naar historisch diversifiërende real-asset categorieën.

De toename van buyout-investeringen in SaaS-bedrijven benadrukt het belang van het opbouwen van vintage en sectordiversificatie in een private equity-programma. Een nieuw programma dat alleen in primary funds investeert en marktvolgt naar SaaS mist de sectordiversificatie van een ouder, meer ontwikkeld programma. Als dat programma primary funds had gecombineerd met secondary funds, had de sectormix veel diverser kunnen zijn. Evenzo kunnen co-investeringen, naast kostenbesparingen, helpen het blind-pool risico te verminderen. Dat stelt beleggers in staat bewuster keuzes te maken in de risico’s die ze nemen, bijvoorbeeld door in te zetten op AI, weg te bewegen van legacy SaaS, of tech helemaal te vermijden. De combinatie van secondaries en co-investeringen geeft beleggers meer controle over hun private equity-programma en een grotere mogelijkheid om te wegen waar ze risico’s nemen binnen de gecombineerde equity-portefeuille en daarmee binnen de totale portefeuille.

Naarmate public en private markets meer met elkaar verweven raken, zouden beleggers verder moeten kijken dan eenvoudige allocatiebeslissingen. Beleggers moeten begrijpen waar groei en risico geconcentreerd zijn. Wij geloven dat veerkracht vraagt om een total-portfolio benadering die exposures holistisch bekijkt en zich aanpast aan doorlopende structurele veranderingen in plaats van aan geïsoleerde cycli.